Pliki cookie na naszej witrynie
Nasza witryna używa plików cookie w celu zapewnienia, że dajemy Ci najlepszą satysfakcję przeglądania.
Kontynuując przeglądanie naszej witryny, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie.

 
Więcej Informacji
3-punktowa próba zginania

Badanie wytrzymałości na zginanie

Trzypunktowa próba zginania

Trzypunktowe badanie wytrzymałości na zginanie są szeroko rozpowszechnione i łatwe do przeprowadzenia. Jeśli odkształcenie własne maszyny jest kompensowane, zginanie może być mierzone drogą pośrednią przy wykorzystaniu trawersy maszyny wytrzymałościowej.

Moduł sprężystości określany jest albo między 10% i 50% Fmax (EN 2562) albo 10 i 25% Fmax (EN 2746), albo między dwoma granicami odkształcenia (ISO i ASTM).

Stosunek rozstawu podpór do grubości wynosi w normie ASTM 32:1. Norma ISO używa 20:1 dla GFK i 40:1 dla CFK, natomiast normy EN używają 16:1 dla GFK i 40:1 dla CFK. Dzięki temu próbka jest poddawana tylko niewielkim siłom ścinającym.

 

4-punktowa próba zginania

Czteropunktowa próba zginania
Zaletą czteropunktowego badania wytrzymałości na zginanie jest wolny od sił ścinających obszar między miejscami przyłożenia siły.

Moduł zginający określany jest między 0,05 i 0,25% odkształcenia (ISO 14125) albo 0,1 i 0,3 % odkształcenia (ASTM D 7264).

Średni odstęp rozstawu górnych stempli wynosi 1/3 (ISO 14125) albo 1/2 (ASTM D 7264) dolnego odstępu podpór.

Stosunek rozstawu podpór do grubości wynosi 32:1 w ASTM, natomiast norma ISO używa 22,5:1 dla GFK i 40,5:1 dla CFK.

Ugięcie określane jest wg powszechnych norm w środku między stemplami zginającymi, przy pomocy pomiaru bezpośredniego.

Kontakt

Zwick Roell Polska
Tel.  +48 42 662 10 40
E-Mail  biuro@zwick.pl
Skontaktuj się teraz

Zapytanie kontaktowe
Zwrot grzecznościowy*
Kraj*
* Pola wymagane